W powietrzu się unosić
marzyć... na wyżyny wznosić
Czuć ukojenie
ulotne marzenie
W powietrzu wisi coś
co przeszywa na wskroś
Coś jednak jest nie tak
w oczach błysk ... dziwny znak
Czujesz jakiś swąd
uciekasz szybko w kąt
Odpycha cię ... muruje
natchnienie i rozkosz truje
Czujesz nagle zapach róż
bez konwalii ani rusz
Głowa zakręcona
ty zauroczona
Życie bez zegarka
to piękna bajka
Trochę na wyczucie
świetne uczucie
Rano patrzysz w niebo i wiesz
co cię kręci....czego chcesz
Robisz powoli bez pospiechu
twarz promienieje od uśmiechu
Patrzysz w lustro na swoje odbicie
zrobisz to o czym marzysz skrycie
Nie wiesz która to godzina
wygląd nieba o tym przypomina
Cały dzień ponadczasowy
czas do wewnętrznej odnowy
Ktoś dzwoni ...nie odbierasz
wolność swoja wybierasz
Robisz co chcesz bez zegarka
cisza...spokój twoja miarka
Masz same przyjemności
dzień umysłowej wolności
Zrób taki jeden dzień w roku
bez obowiązków i biegania w amoku
Marudzimy...marudzimy
kiwamy głową...myślimy
Coś stale nie pasuje
może zmienić...głowa truje
To taki stan niemocy
nieprzyjazne sny w nocy
Jak stać się zadowolonym?
być zawsze spełnionym
Wielkie wymagania
powroty kłótnie i rozstania
Wielki zawrót głowy
potrzebuje lekkiej odnowy
Potrzymać głowę w chmurze
pomarzyć powąchać róże
Pośmiać się z niczego
dać komuś coś dobrego
Naturą się rozkoszować
spokój wewnętrzny zachować
Marudzenie w kąt trzeba wyrzucić
i do harmonii powrócić
Bywa że jest markotnie
smutno sromotnie
mina jest taka blada
problem to nie lada
Oczy nie biją blaskiem
coś w środku budzi się z trzaskiem
Myślisz że jesteś nudna
może lekko paskudna?
Nie czujesz w sercu bluesa
nie bawi cię żadna pokusa
Patrzysz... dokoła złość
w gardle jakbyś miała kość
Wszystko zablokowane
emocje pochowane
Łzy płyną strugami
zgrzytasz sobie zębami
Taki to stan niemocy
wyrzucić najlepiej w nocy
Pomyśl ...zamknij oczy
ranek czymś cię zaskoczy
Już nie będzie markotnie
trzeba śmiać się sromotnie
Kobieta dojrzała
piękna... wspaniała
Spogląda dostojnie
rozważnie...spokojnie
Dobro wyczuwa
od zła się odsuwa
Na Pana spogląda
w oczy mu zagląda
Spokojem zniewala
emocje rozpala
Czego ona chce
tylko Ona wie
Pachnie kwiatami
konwalią...różami
Lekko niedostępna
nieraz ciut...podstępna
Pani dojrzała
piękna...wspaniała
Endorfiny
szczęścia przyczyny
Uśmiech wyzwalają
na uczuciach grają
Pachną euforycznie
wtedy jest ślicznie
W dali fruwają
serca rozpalają
Skąd się biorą
są twoja podporą
Nieraz umykają
dlaczego nie zostają?
Jaka przyczyna
czyja to wina?
Umysłu zaplątanie
w złych emocjach trwanie?
Trzeba je porzucić
do endorfin wrócić
Wtedy tak łagodnie
w sercu jest pogodnie
Takie czary mary
w szczęście więcej wiary
Wszystko się udaje
radość pozostaje
Patrzeć na siebie łagodnie
jest miło ... swobodnie
Wad własnych nikt nie widzi
trochę się tego wstydzi
Czy każdy się sobie podoba
może potrzebna odnowa?
Jak na siebie patrzeć
należy coś nieraz zatrzeć
Nikt nie jest doskonały
bywa wielki nieraz mały
Raz płacze raz się śmieje
odważny lub dusza truchleje
Czas upadku czy wzlotu
euforia...trochę kłopotu
Patrzeć należy łagodnie
czuć się ze sobą swobodnie
